23 Nisan vertigosu

Lastikle pantolonunu tutturan bir öğrenci gördüm mü, bir esrime geliyor, olduğum yerde kalakalıyorum. Önce ruhum çekiliyor, sonra gördüklerim flulaşıyor. Yoksulluğun bu kadar kötü olmasının yanında, çocukların üzerinde eğreti duran, onlara yakışmayan frapanlığın aksine, yüzlerindeki aydınlığı görüp kendimi aldatabilirdim. O kacaman gülüşlerinin altındaki yoksulluğun derin izlerini bütün açıklığıyla aksettiren işte o lanet olası lastiği görmeseydim belki de 23 Nisan gününü kutlardım.
Çocukların eşit ve güvende olduğu güzel günlere kadar 23 Nisan filan kutlamaycağım.

Hiç yorum yok: